كه دعاى « 1 » دولت او بر كافهء هنرمندان محتوم « 2 » و بر عامهء خلايق واجب ؛ مبذول داشتن از « 3 » مهمات شناخت « 4 » و در حالت خطاب مستطاب آن سرور احرار « 5 » ، دعاگوى دولت ، چند بيت از قريحهء خامده « 6 » و فطنت جامده « 7 » ان شاء كرد . اگرچه نه لايق حضرت بود ، اما از عرض آن گزير « 8 » نبود « 9 » و هى هذه : مدح « 10 » گلبن گلزار مردى و هنر * توتياى ديده اهل نظر سايه حق عالم انصاف و عدل * افتخار ملك توران يستدر « 11 » نوجوان پير فكرت كز ثناش « 12 » * قاصر است ادراك عقل راهبر آنكه اندر شأن او منزل « 13 » شدست * آيت فيروزى و « 14 » فتح و ظفر و « 15 » آنكه از تأييد « 16 » عدلش يافتند * گرگ را با ميش در يك آبخور آنكه ملك شاه را شمشير اوست * همچو ملك شرع را عدل عمر از جبينش نور دولت لايح است * چون ضيا « 17 » از صفحهء رخسار خور روز هيجا از نهيب تيغ او * پردلان را لرزه افتد بر جگر وز « 18 » شرار شعلهء شمشير او * افتد « 19 » اندر « 20 » سينه گردون شرر از نهيب رمح افعى افكنش * بفسرد خون در عروق شير نر نور چشم خسرو عادل كه « 21 » يافت « 22 » * چشم ملك از طلعتش نور بصر

--> ( 1 ) . م : دعاگوى . ( 2 ) . م : محترم . ( 3 ) . م : + واجبات و . ( 4 ) . ل : است . ( 5 ) . ل : اجرار . ( 6 ) . م : جامده . ( 7 ) . م : خامده . ( 8 ) . م : ناگزير . ( 9 ) . م : - نبود . ( 10 ) . ل : بيت . ( 11 ) . م : قدر . ( 12 ) . م : كو قياس . ( 13 ) . م : نازل . ( 14 ) . م : - و . ( 15 ) . م : - و . ( 16 ) . ل : تأثير . ( 17 ) . م : صبا . ( 18 ) . م : از . ( 19 ) . م : اوفتد . ( 20 ) . م : در . ( 21 ) . م : - كه . ( 22 ) . م : نيافت .